باشعروموسیقی تا عطر عاشقی


 

روشنک

        دختر همسايهِ تازهء ماست

 

شبهای من

        ديگر تاريک نيستند ....

 

             به اشکان.ق


آرا هاشمی

 

پروانه دختر همسايه بود

    ما سوختيم!

 

                 از اشکان قلی....


آرا هاشمی

 

                                             هوالمحبوب

 

  نه عادلانه  نه زيبا بود جهان

    پيش از آنکه ما به صحنه بر آييم...

  به عدل دست نايافته انديشيديم ٬

      و زيبايی

              در وجود آمد....

 

احمد شاملو را ٬ ياد و خاطر

         گرامی باد ...


آرا هاشمی

 

                                     هوالمحبوب

 

  همهء بودن ها و شنيدنها ٫

   ايکاش تو را برساند به لحظه ای  هر چند کوتاه ٬

                      از بوئيدنها ...

       از بهار تا پائيز    بيتابی ديدن پاييز بهاری ٬

                  وَ  پائيـز در بهار !

                          وَه ! 

         در دهــکده ای که غروبش  اينچنين زيباست ٬ 

           من وَ محبوبهء سبز چشمـم  ميرقصیـم ؛

               بايسته از آندست

                         که در محشر عشق ٬

      آسمان           عـطر رقص مـرا ٬        گواه خواهـدبود .

 

                      پس اين مائيـم ...

     دهــکده وَ آسمان ٬       من و آن هـميشه حاضر؛

      ميرويـم تا سرخ ترين عطر پادشـاه ازل و ابـد ...

            میرويم تـا پائیـز...

                          تـا

                           پائيز در بهار !

 

                                      *******


آرا هاشمی

 

                                  هوالمحبوب

 

    بگو در انتظار که هـستـی ؟

               من ٬ 

                  اينجا هـسـتــم !

 

            يک بار فقط نگاه کن!

            آنوقت ميبينی ٫

                که من اينجا هـستــم !

 

                                     *******


آرا هاشمی

 

 

                           تو که رفتی غم اومــد ؛

                                        اومـد پيشم پيشکشـی مـوند ٬

       

              مـرغ دريايی برات   يادم مياد ٬ چاووشـــی خـوند .....

 

     مرغ دريايی هنوز٬  مرثيه خونه برات

 

            کی ميدونه چی کشيده٬ دلی که خونه برات .....

 

   برای اونکه رفت ٬

    و ندونست ٫ چی به سر ِ ما اومـد ....

 

                                      *******

 


آرا هاشمی

 

                                       هو المحبوب

 

     امارت من٬                 اسارت من٬               وَ مرگ من

    پس از                      قبل از                           حين ِ

    اولين نگاه تو               نگاه دوم تو                  آخرين نگاه تو !    


آرا هاشمی

 

                                      هوالمحبوب

             < تقديم به صاحــب >

 

      مردی بيايد ....

           آنکه خورشيـــد ٬

          مست

  به تمــاشــايـش نمـاز ميبرد

   هلا هلا حضورش !    هلا هلا حضورش !

 

کو به چيره

        عاشقانرا

   مستانه٬          يار بنمايد

   به ناز

 عشق وُ شراب وُ گل وُ باران بــِــدَمـاند ....

    هلا هلا حضورش !

 

             ( اين شعر بيشتر از اينهاست.هر بار کمی از آنرا مينويسم )

 

                                                         *******


آرا هاشمی

 

                                    هوالـــمحبوب

 

                                 ياد داشتی از دوست وَ استاد مجد ...

 

                     کنـار پنجــــرهء عـــــــــمر با تمــــــام وجود     

                  برای مـــــرگ شـدم روز و شب مهيّا من

                  به جُرم فاصله ای که دهان و دستم داشت

                  هميشه ميـشنـوم حـــرفهای بيجـا من .....

 

                                      *******

 

           تو را من دوست ميدارم .....

                 تو نيمی از من ِ سرگشتهء بی آشيان هستی !

 

محمّد مجد رو بسیار دوست ميدارم ...

     خسـته ٫امــّـــا عشـقـباز ......

 

                                     *******


آرا هاشمی

 

                                       هوالمحبوب

 

     زندگی بايد همين باشد

        يک فريب سادهء کوچک

 

                           آن هم از دست عزيزی که تو دنيا را

                          جـُـز برای او وَ جز بـا او نمی خواهی

 

                                               هـِی فلانی !

                                                    من گمانم ٬

                                                          زندگی بايد همين باشد ...

 

    از خواهر بزرگـم ٫ تارا‌‌ی ِ پاک .....

 

                                         *******


آرا هاشمی

 

                                        هوالمحبوب

 

               شکايت                                                    اُستاد محمّد مجد

بی اشک گريه کردم و بی دود ســـوختم

                                        آخر در آتشی که بنا بود ســـــــوختم

باغـــم ٬ به دســـت آتش پائيــز اوفـــتـاد

                                        در خواب آرزو شدم و زود ســــوختم

اينک من آن عطش زده دشتم که در بهار

                                        با کـــام تشنه در نفـس رود ســوختم

شعرم بهشت ظلمت اين شهر خسته است

                                       من در بهشت خويش چو نمرود سوختم

آن لاله ام که داغ غـمت خــورده بر دلـــم

                                       در من هوای روی تو تا بـود ســـوختم

بيهودگيست زندگی « مَجد » خسته جان

                                       چون شمع شب به قبلهء مقصود سوختم

 

    غزل شکايت يک شاهکار است ؛

   از مردی که غزل مينويسد ٬ و زيبا مينويسد.

   دوست ٬ اسـتاد و هـمـدرد ٫ محمد مجد عزيز.                 از دفتر: زمزمه ای در تنهايی

 

                                       *******


آرا هاشمی

 

                                  هـــــــوالـمحبوب

 

حالا که يه خونه ساختم توی اين دشت قشنگ

                                     حالا که چشام به راهه توی اين روز عزيز

حالا که تو مثل ماه شدی و من مثل پلنــــــگ

                                     حالا که ديــــگه نمونده حتّی يه راه گريز

                    غير من برای تو هيچکسی کس نيست

                    به خــــدا حقّ پرنده ها قفس نيست ....

 

قســمت مــيدم به اون ترانه بارون نــــــگات

                                     توی اين غزل کُشون تو دستمو رها نکن

قلب من غرق به عشقت٬دل من مست چشات

                                     نازنين تو تــــــرک اين عـاشق با وفا نکن

                    غير من برای تو هيچکسی کس نيست

                    به خــــدا حقّ پرنده ها قفس نيست ....

 

       تابستان ۷۹ - نيمه شب

          پارک انديشه

 

                                       *******


آرا هاشمی

 

                                    هوالمحبوب

            قصّهء  سبز  پری                                                 زمستان ۷۸

 

  يکی بود يکی نبود          زير گنبد کبود يه شهری بود ...

  يه شهری بود عزا خونه     آدما توی لونه     واسهء خوب نبودن٬

                                همه داشتن بهونه.

     آدما خستهء خسته                    غصه ها دسته به دسته

                درا وُ پنجره های دلخوشی هميشه بسته ...

       شبا دیگه سحر نداشت                پرنده ديگه پر نداشت

     آرش ديگه کمون نداشت               نونوا يه تيکه نون نداشت

        حبيبم اگه صدايی داشت٬      گلوشو بسته بودن    

                                             صداش ديگه جنون نداشت ...

ديوه برو بيايی داشت         شهر روزای سياهی داشت

 نه مسجد و امامزاده ٫         نه حتی يه خدايی داشت .....

                                      *****

امّا از کار فلک    يه روزی وقت سحرک    دمدمای اذونک    توی ميدون ونک

                     ميباريد نقره های قشنگ و سرد بارونک ٫

                  يه نفر از را رسيد            مث ِ يه نور اُميد 

                  چشمای من اطلس سبز چشای اونو ديد

  بعد ِ عمری انتظار ٬          جلوه ميکرد ياس سپيد ؛

                    چشمای قشنگ اون ترانهء عشقو میخوند

                    با نگاه اوّلش همه وجودم رو سوزوند

                    حرفای قشنگ و سادَش من سنگو حرف کشوند

                    تير ابروی کمونش دلمو به خون نشوند

          بهار سبز و قشنگ                  اومد و سرما رو تاروند .....

                                       *****

       شهر ما شد شهر شادی             از صفا پر شد آبادی

       همه جا نور و عروسی                گل و شور و ديده بوسی

             ديوه رونده شد از اينجا         وُ فرار کرد ته دريا

             پر شد اين ديار زيبا             از شکوه و عشق و گرما

                    رقص آرش و کمونش جلو چشما

          حبيبم ميخوند دوباره          هوای امامزاده٬ مادر و شهلا

                     سلام ِهمسايه وُ سه تا پريا ....

                                       *****

   مست روزای دل انگيز بوديم             ديو غارتگر و ياد برده بوديم

    سکر و مستی سبب غفلت ما شد و      پَريمون٬  اسير ديو سيا شد.

               شهر بازم شهر عزا شد     پر آه و خون دلا شد   

           زد به دريا عاشق و               به جنگ غول بی حيا شد ....

                                        *****

 حالا شبها وقتی ماه ِنقره ای بالا مياد٬     صدای ناز پری از اونور دريا مياد؛

        ميگه من تو جنگ موجام  و    سياس تموم ِروزام   

       عاشق خوب و عزيزم ٬           تو کجايی؟     تو رو ميخوام ...

                                       *****

                      پری آرزوها                دختر شاه ِ پريا

                   يه روزی همين روزا       ميرسم من به خدا

    يه روزی همين روزا ....        يکی از همين روزا .....

                                                       يکی از همين روزا .....

 

      آرش.ه

      با ا.ق

 

                                                       *******


آرا هاشمی

 

                                      هو المحبوب

بارها گفتم :  من!
                          و زهی امر ِمشتبه بر من
که زنده و جاری٫
                        اين تو بودی که در من بودی
   و خود٬   تو٬     من بودی و بر من بودی٬ 
                                                          زنده و جاری؛
حال شايد که بايد٬         تقرير گناه مستيم را
                  زبان نگاهدارم
که بر آن حلاجک رعنا
                            آنچه رفت٫
از شوقگريهً بی پرده اش بود
                                  بر سکر بی منتهای عطر تن يار
ليک به قدر چلچله ای٬        تنها٬
                                         اگرم جراًت به دل باشد٬
من نيز٬      ياغی ِ زبان را 
                                   به زندان ِ کام 
                                                       درافکندن نتوانم ؛
خاصه     به آندم 
                      که جام ِجانانهً نگاهِ سوزانت٬
در همم 
         همی ريزد.          آن گاهِ گاهان
                                                آن صبحگاهِ باران و رقص و ترانه!
آن هنگام٬          که يک بوسهً ارغوانی ِتو
مرا
مولای ِ  دوصد مولانا کند؛
    آن هنگام٬       که خود

                            هنگامه ای ديگرست!
                                               

                                         *******


آرا هاشمی

 

                                           هوالمحبوب

 

   دل

   در دمی پيشتر

                       نيزاری بود

                                     رقصان در باد

   وينک

                      نيزه زاری

                                    خونين از ياد

   خود به چه هيئتی  ای دل؟

 

                                     *******

 

  به قهر

  از آدم گريخت.

  هفت سال درخت را سلام داد

             و پيش قُمری

                                به احترام برخاست٬

  سپس

  انسان

           به شکل گريهء او شد

                                       از مهر .


آرا هاشمی

 

                                   هوالمحبوب

 

  آن گنجشکک ميان ِ کلامت !

     ببين چگونه ميبيند

     و بی کلام

                  از فرصتی که هست

                        دانه می چيند !

 

                                      *******

 

 نامه از پس ِ نامه ٬

      سلام پشتِ سلام

      از دوست

                 جُز سکوت

                              هيچ

                                    نمی رسد !

 

                                         *******

 

        باغبان ٬

        جُزئی

          از باغ کوچکش .

 

                                      *******

 

                            کنار ِ گور ٫

                            گُلی سه پنج روزه .

 

                                      *******


آرا هاشمی

 

                                              هو المحبوب

         شب تعزيه                                                                          با ياد پدربزرگ عزيز

 

 خنجر

  سرخ

  از ستم

  تا زخم .

             (ای روسياه !

               ندانی !

                بر قلب خويش ميزنی !)

  و آه

  سبز و نورانی

  از رحم و اشک

  تا هلال ماه .

                   (يا انحنای ناز ِ مقدّس !

                    هفت آسمان ِ دل را

                     خوش رنگين کمانی می بندی !)

    

                                     *******

 


آرا هاشمی

 

                   يک سلام داغ                     لحظه ها به خير

                   دارم آرزو                       غصه تار و مار

                  عشق و شورو شعر              کار و بارتون

                  سهم ما هم اين                    قلب بی قرار

 

                                         آرش س.ه


آرا هاشمی